Uitstapjes

1

San Giovanni a Piro

Dit is het dorp waar het huis staat, een dorp dat dateert van voor het jaar 1000 n. Chr. Over de herkomst van de naam van het dorp lopen de meningen uiteen: in elk geval is het genoemd naar Johannes de Doper, aan wie het klooster opgedragen was, en "Piro" zou in het dialect afgekort Piede della roccia kunnen betekenen, voet van de rots. Hierbij valt een voorstelling te maken. De "Cenobio" (het klooster) wordt in het dorp nog altijd aangegeven. Daterend uit de Middeleeuwen, en vele malen door diversen steeds verder vernietigd. Er zijn echter nog aardig wat ruïnes van over. Wat ook aardig is, is door San Giovanni heen te rijden in de richting van Camerota en Palinuro. Bij een klein kapelletje aan uw linkerhand gaat u rechtdoor. De weg slingert zich langs het Santuario, de grote kerk waar af en toe de bisschop de mis leidt. Daar voorbij kunt u een klein weggetje in, rechtsaf, waar de "Pianura Ciol’ Andrea" aangegeven staat. Dit is een uitkijkpunt waar u een prachtig uitzicht over de zee heeft.

2

Scario

Ook Scario dateert al uit de Griekse overheersing. ("Skariós" betekent "kleine scheepswerf") Omdat Scario een natuurlijke haven heeft èn grenst aan een uiterst vruchtbaar olijvengebied, was het dorp een dankbaar doelwit voor piraten van velerlei herkomst. De bewoners van destijds hebben, om dat probleem op te lossen, de Torre Normandi, (torens) langs de hele Golfo gebouwd. Deze werden dag en nacht bemand en als er een vijandig schip naderde, volstond een fikse zwaai met een vlag, die in de volgende toren waargenomen en gekopieerd werd. Zo waren de dorpelingen snel op de hoogte, en konden ze de aanval op zee al inzetten voor de invallers aan land waren. Vandaag de dag staan er nog 58 van deze torens langs de Golf. Ze hebben bijgedragen aan het verwerven van de status “Nationaal Park”. In het dorp vertrekken nog altijd de visserboten en in het hoogseizoen ook de toeristenboten naar de mooie stranden langs de Masseta, zoals de kust noordelijk van Scario heet. Het zijn allemaal grindstranden, met glashelder blauwgroen water, waar de visjes tussen je voeten door zwemmen. De boten van de "Cooperativa Masseta" vertrekken zo om het kwartier. Kaartjes (ook een abonnement voor langere tijd) zijn op de wal te koop en de terugreis kan met elk passerend schip aangevangen worden. (Neem wel een parasolletje en een fles water mee naar het strand. Er is maar één strand waar parasols en ligstoelen te huur zijn.) In Scario zijn veel bars, restaurants en pizzerie, winkeltjes en dergelijke. De boulevard (Lungomare) loopt natuurlijk langs zee, maar een leuke wandeling is een rondje dat ook bovenlangs door het dorp voert. Er zijn een paar trappen tussen beide wegen die erg fotogeniek zijn.

3

Bosco

Bosco (= bos) ligt in meer begroeid gebied met veel landbouw. In dit dorp heeft José Ortega, Picasso’s beroemdste vriend en leerling gewoond. Om de vernieling van het dorp door de Bourbons (zelfs twee maal!) te herdenken, heeft Ortega mozaïeken gemaakt, die in het dorp te zien zijn. In het onderschrift wordt de verregaande brutaliteit van de Bourbons gelaakt. Ook het huis waar hij woonde is te zien.

4

Policastro Bussentino

Dit is de plaats waarnaar de Golfo di Policastro genoemd is, omdat het ongeveer midden op de kop van de Golf ligt. "Bussentino" verwijst naar de rivier, de Bussento, die (vanuit Scario geredeneerd) net voor Policastro in zee stroomt. Op deze rivier valt te wildwaterkanoën. De doorgaande weg voert door het dorp heen, maar het oude centrum ("Centro storico") ligt daar links van. In dat centrum staat ook de “kathedraal”, al krijgen wij bij die naam grootsere visioenen dan de kerk waar kan maken. Eronder zijn wel crypten, zoals het een kathedraal betaamt. Ook staat er nog een deel van de oude stadsmuren. Policastro was destijds natuurlijk wel een belangrijke plaats, ook met het oog op de olijventeelt. (Het grootste en mooiste hotel draagt nog altijd de bijnaam van het dorp; "Torre Oliva", Olijvenpoort.) Er is ook een station waar sommige sneltreinen zelfs stoppen.